» Home
» About the Journal
» Editorial Board
» Advisory Board
» Information for Authors
» Ethical Standards and
Procedures
» Journal Archive
» Contact Information
» Turkish




Volumetric Paranasal Sinus Tomography in Pediatric Patients: How much can We Decrease the Dose? [Behcet Uz Cocuk Hast Derg]
Behcet Uz Cocuk Hast Derg. 2019; 9(2): 81-86 | DOI: 10.5222/buchd.2019.00378  

Volumetric Paranasal Sinus Tomography in Pediatric Patients: How much can We Decrease the Dose?

Gonca Koc, Mehmet Dogan
Department of Pediatric Radiology, Erciyes University, Kayseri, Turkey

INTRODUCTION: In the paranasal region, there are radiosensitive organs as thyroid gland and eyes. The dose to be given during paranasal computed tomography (CT) is particularly important in pediatric patients. We sought to answer the question of how much we could decrease the radiation dose during paranasal CT imaging in pediatric patients without compromising on diagnostic quality.
METHODS: Thirty patients (10 females, 20 males) referred for paranasal CT formed two patient groups. Patients were scanned with a 320-row-detector CT device (Aquilion ONE, Toshiba Medical Systems Corporation, Japan). The weight-adjusted standard imaging protocol (100-120 kV, 100-120 mAs) was applied for the first group, the low-dose parameters (100-120 kV, 25-30 mAs) were implemented to the second group. Remaining parameters were kept constant (rotation time: 0.5 s, collimation: 0.5x200-320). Coronal reformat images with 3 mm slice thickness were obtained and sent to picture archiving and computing system following removing patient-dose information. 2 pediatric radiologists evaluated the images independently for the diagnostic quality with a 5-scale scoring system.
RESULTS: The mean DLP value was 326±292 mGy*cm and 30.1±4.4 mGy*cm for the standard and low dose protocols. The effective dose was reduced by 72% in the low-dose protocol (0.6±0.2 mSv and 0.11±0.1 mSv, p<0.05). There was no significant difference of diagnostic quality in image sets (p >0.05). There was good agreement between radiologists in the evaluation of images sets (k=0.87).
DISCUSSION AND CONCLUSION: Paranasal sinus CT may be obtained at two waters graphy dose without compromising on diagnostic quality solely by reducing the tube current in pediatric patients.

Keywords: Paranasal sinus, computed tomography, radiation, pediatrics


Pediatrik Hastalarda Volümetrik (320 dedektörlü) Paranazal Tomografi: Düşük Doz ama Nereye Kadar?

Gonca Koc, Mehmet Dogan
Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi, Çocuk Radyolojisi Bilim Dalı, Kayseri

GİRİŞ ve AMAÇ: Paranazal bölge komşuluğunda tiroid bezi ve gözler gibi oldukça radyosensitif organlar bulunmaktadır. Özellikle pediatrik hastalarda paranazal bilgisayarlı tomografi (BT) sırasında maruz kalınan radyasyon dozu büyük önem taşımaktadır. Pediatrik hastalarda tanısal değeri düşürmeden ne kadar düşük dozda paranazal BT görüntüleme yapabiliriz sorusuna cevap aradık.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Paranazal BT tetkiki için yönlendirilmiş 30 hastadan (10 kız, 20 erkek) iki hasta grubu oluşturuldu. Olgular 320 dedektörlü BT cihazı (Aquilion ONE, Toshiba Medical Systems Corporation, Japonya) ile görüntülendi. Birinci hasta grubunda kiloya göre ayarlanmış standart görüntüleme protokolü (100-120 kV, 100-120 mAs) ikinci hasta grubunda düşük doz parametreleri (100-120 kV, 25-30 mAs) uygulandı. Diğer parametreler iki grup için de sabit tutuldu (rotasyon süresi: 0.5 sn, kolimasyon: 0.5x200-320). 3 mm kesit kalınlıklı koronal reformat görüntüler elde edildi ve hasta-doz bilgileri uzaklaştırılıp picture archiving ve computing sisteme (PACS) gönderildi. 2 pediatrik radyolog birbirinden bağımsız olarak görüntüleri tanısal kalitesi açısından 5 puanlı bir skorlama sistemine göre değerlendirdi.
BULGULAR: Ortalama DLP değeri standart protokol için 326±292 mGy*cm iken düşük doz protokolü için 30.1±4.4 mGy*cm olarak saptandı. Efektif dozun düşük doz protokolünde %72 oranında azaldığı tespit edildi (0.6±0.2 mSv ve 0.11±0.1 mSv, p<0.05). Düşük ve yüksek dozla elde edilmiş görüntüler arasında tanısal kalite açısından anlamlı bir farklılık saptanmadı (p>0.05). Radyologlar arasında düşük ve standart dozla elde edilmiş görüntülerin değerlendirilmesinde iyi derece uyum mevcuttu (k=0.87).
TARTIŞMA ve SONUÇ: Pediatrik hastalarda sadece tüp akımı azaltılarak ortalama iki waters grafisi dozunda, tanısal kaliteden ödün vermeden, paranazal sinüs BT tekiki elde etmek mümkün gözükmektedir.

Anahtar Kelimeler: Paranazal sinüs, bilgisayarlı tomografi, radyasyon, çocuk hastalıkları


Gonca Koc, Mehmet Dogan. Volumetric Paranasal Sinus Tomography in Pediatric Patients: How much can We Decrease the Dose?. Behcet Uz Cocuk Hast Derg. 2019; 9(2): 81-86

Corresponding Author: Gonca Koc, Türkiye


TOOLS
Full Text PDF
Print
Download citation
RIS
EndNote
BibTex
Medlars
Procite
Reference Manager
Share with email
Share
Send email to author

Similar articles
PubMed
Google Scholar






"Journal of Dr. Behcet Uz Children's Hospital"
is indexed by the Web of Science-Emerging Sources Citation Index, EBSCO, Google Scholar, Microsoft Academic Search, TÜBİTAK/ULAKBİM, Türk Medline and the Turkish Citation Index.
LookUs & OnlineMakale ISSN 2146-2372

© 2019 Dr. Behçet Uz Çocuk Hastalıkları ve Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne aittir.